Ey Aziz Allah

Ey Aziz

Ey Aziz.

Bu mektup sana daha
başka şeyler anlatacak… Seni amele ve cihada teşvik edecek… Oku
anla ve gereğini yapmaya gayret et…

Talib ol… Günleri boşa geçirme…
Daima aradığın bir şey olsun… Taleb eden mutlaka bulur… Ama
yollanır

Taleb gümüşünü:

- "O kimseler ki uğrumuzda cihad ederler." (29/69)

Mealindeki Ayet-i
Kerimenin potasında eritmeye bak…

Sanır mısın ki; eline çalışmadan bir şeyler
geçer… Ahlakî bir disiplin yolunu tutmadan aradığını bulmaya nasıl kalkarsın
ve nasıl ermeyi düşünürsün…

Talib olacaksın; fakat bu taleb işinde pek
fazla ileri de gitmeyeceksin.. Çünkü aşırı talepler çoğu zaman karşılıksız
kalır… Bilhassa Hak Teala’yı taleb işinde dikkatli olmalısın… Onun çizdiği
hududu aşmaya kalkmayasın… Sonra aradığını bulamayacağın gibi; elde ettiklerini de
kaybedersin. Bilhassa zat-ı ilahî için :

- "Allah zatı için; dikkatinizi
çeker…" (3/28)

Buyurulurki; zaL ı ilahi hakkında ulu orta laf etmemeyi
ve ona dair fikir serdetmeye girişmemeyi emreder.

îşte talep sınırını burada
çizmen gerek… Oraya varmak için yoluna devam et… Fakat ondan
sonrası için bir talebin olmasın… Sadece bekle… Yol açılırsa yürü…
Yoksa yine bekle… yine bekle… Ama bu bekleyiş seni usandırmasın…

îçten
talebini devam ettirir. Fakat anlatılan şekilde olsun… Öyle olursa talebin
halis olur… Taleb gümüşün kendiliğinden erir ve ona;

- "Yollarıızı onlara
açarız…" (29/ 69)

Müjdesi gereğince padişahın tuğrası vurulur… Bu tuğra; ancak
talebini anlatılan şekilde devam ettirenleredir. Onlara katılmak ve onlar gibi
talih olmak ve bu tuğrayı almak ne saadet…

Bu saadete eren
talibin talebi kıymet bulur… Dünyalık mallar onun karşısın-da değersizdir. Onu
satacak pazar bulunmaz…

Ancak onun değeri bulunup satılacağı pazar şu pazardır:

-
"Allah mü’minlerle alış veriş yaptı. Nefislerim aldı… Mallarım aldı… Ve…
bu aldıklanna karşılık cenneti verdi…"

(9/111)

Bu pazarda taleb asıl değerini bulur.
Taleb gider karşılığında büyük bir meblağ gelir… Artık bu meblağ
o talibin bir sermayesi olur…

Anlatılanları yaparsan sen de o sermayeyi
bulursun. Yolun inşaallah Hak yolu olur… Ve :

- "Ayık olunuz.
Halis din Allah’a apanr…" (39/3)

Mealim taşıyan Ayet-i Kerimenin manasım artık
anlarsın… Halis olmaya bak. Her elde edeceğin iyi şey mutlaka
ihlasla olacaktır; iyi bilesin… Şunu da unutma ki gerçekten ihlas
sahiplerini azim tehlikeler bekler. Onları kolay atlatmak bu yolun yolcusunda
bulunması gereken aşka bağlıdır… Sen de bu yolda aşka dalarsan
bu ihlas sahiplerim bekleyen tehlikelerin sırrı sana çözülür… Önünde çözülür;
seyredersin…

Aşkı bul şevk ehli ol… îhlası bul… Bunları bulduğun zaman:-
"Allah sinesini ÎSLAM’a açtığı kimseyi mi soruyorsun… O Rabbından gelen
nurla yoluna devam eder…" (39/22)

Ayet-i Kerimesinde belirtilen ihsan kucağı sana
da açılır… Zikri geçen Ayet-i Kerimenin nuru yolunu aydınlatır…

Sen aşkı
ve şevki bulmaya bak… Bunları bulduktan sonra sana ne ihsanlar
gelir; ne ihsanlar. Rabbımız kerem sahibidir; sineni açar ve:

- "Bana
dua ediniz; duanızı lehinize olacak bir şekilde kabul ederim…" (40/
60)

Ayet-i Celilesi gereğince kalbini harekete getirir… Ona yani Allah-ü Teala’ya
bol dua etmeye yalvarmaya yakarmaya başlarsın… Bu yalvarma ve yakarmanın
karşılığını da mutlaka alırısın.

En mühimi ilahî lütuf ve keremi bulmaktır…
Onu bulduktan sonra manevi derecen yükselir… Dünyanın maddî ve fani
şeyleri gözünden Ve gönlünden düşer… Hakikati artık anlamış ve bilmiş
olursun… Böyle olduktan sonra anladığını ve bildiğini başkalarına da anlatman
gerekli olur. Bir nevi irşad makamma geçersin… O zaman sana:

-
"Söyle…" (4/77)

Denir… Söyle yalan mı… Bu emir karşısında titremeye başlarsın…
Fakat tehdid olmadığını anlar; sakinleşirsin… Ancak kendinde pek konuşacak takat
bulamaz bir halde iken :

- "Dünyanın aaaal azdır…" (4/77)

Fermanı imdadına
yetişir… Zaten kalbinden silinen fani şeyler biraz daha silinir… iyice
kökü kazınır…

Artık bu fani şeylerin değil ötelerin yücelerin malı olursun…
Fakat onun için bir işaret göremeyince üzülürken yine sana kerem
dili çözülür ve :

- "Ahiretinki elbette hayırlıdır…" (4/77)

Cümle-i celilesi ile
gönlünü açar… Böylece fani şeyleri kalbinden attıktan sonra oraya neyin
dolacağım anlamış olursun…

Bu iş lafla olmaz ki bu da ayrı
bir hakikattir. Elbette kaibden dünyanın gidip yerine ahiretin gelişi; zahirde
bilinen geliş gidişler gibi görünmez… O bir haldir… Halin de
ancak zahirde alametleri vardır.

îşte sen de bu alametleri araştırırken :

-
"Bu. ittika sahiplenme olacaktır…" (4/77)

Cümlesi bir kurtarıcı gibi karşına çıkar…
Kendi kendine:

- Demek ki dünya aaaaını az gören ahireti ondan
üstün ve hayırlı bulan zatlar ittika sahibi olan zatlarmış…

Dersin… îşin
hakikatim anlamış olursun artık… Dünya sevgisin! ebedî kalbinden atar; yerine
ahiret sevgisin! koyarsın. .. Bu sevgiyi muhafaza için de; ittikayı
kalb kapma bekçi yaparsın^ Sonra:

- Allahım beni ittikadan ayırma… Dünya
hırsı kalbime girmesin…

Diyerekten de yalvarırsın… Ve her daima ittika halini
gözetmeye başlarsın… îttika halinin devamım gördükçe duanın da kabul olduğunu
anlarsın… Ve… Sevinirsin…

Ve… bilirsin ki yapılan dualara mutlaka icabet olur…
Ne var ki herkese bilinen yoldan icabet olmaz… Ancak; içini
temizleyenler özünü Hakka yakın edenler duanın ne şekilde ve ne
zaman kabul olduğunu anlar… Misal olaraktan c’a kendi halini ele
alabilirsin…

Artık sana bir başka rüzgarlar esme-ye başlar. Ne yandan bilir
misin;

- "Biz ona şah damanndan daha yakınız…" (50/16)

Canibinden… Bu rüzgarın
estiğim duyan kalb ağacm dalları oynamaya başlar… O rüzgarlar estikçe
yaprakları birbirine değer ve tatlı tatlı nağmeler çıkarır. ..

Belki de
o yaprakların işe yaramayanı yavaş yavaş ahenkli bir şekilde dökülmeye
başlar ki; o zaman senin için bir sonbahar havası esiyor
demektir.

Bu hal aleminde artık ilkbaharla karışık bir güz başlamış demektir.
Orası; yazı güzüne güzü yazma karışık bir alemdir… Çok hizmetli
işlerin olduğu bir bahçedir… Sakın onlara dahp yolundan olma… Hiç
biriyle ilgilenme:

- "Allah de; öteyi bırak…" (6/91) Sen böyle diyebildiğin
an rüzgarlar

sert esmeye başlar ve seni fani eşyadan

soyar… Ağyardan ayırır…

Orası
bir başka alemdir… Ve orada:

- "Allah’dan başka bir ilah çağırmaya
kalkma!…" (28/88)

Emrinden başka bir emrin gereği yapılamaz…

Orası ne daimî bir
ilkbahardır; ne de sonbahar. Orası; an bean tecellilerle değişen bir
havaya sahiptir… Herkes kabi-liyetine göre bir hava teneffüs eder; kimi
ilkbahar kimi de sonbahar… Kimi de kış… Şayet sen benliğim
yitirir senliğin! bu-lursan daima bir ilkbahar havası teneffüs edersin…

Sakın; bu
havayı herkesin teneffüs edeceğin! sanmayasm… O hava yalnız:

- "Onlara taa
ezelden katamızda iyilikler yazılmıştır…" (21/101)

Cümlesinin tefsirinde kimlikleri gizli zatlara mahsustur…
Bu Ayet-i Kerime aynı zamanda kendini bilenlere bir müjdedir…

Sakın; kendi
kendine benim de istidadım var mı yok mu diye üzülme…
Lüzumsuz ve faydasız yollar nramaya knik-ma… Hemen kendini ölçüyo vur;
Hak yo lunda devamlıysan istidadın var demektir… Şayet istidadın yoksa
aramak da ak-lına gelmez; sormak da…

O istidada sahip olduğunu anladıktan
sonra beklemeyi öğren… O beklediğin alemde ilahî ve kudsî bir
rahmet yağmu-runa tutuîursan sakın; usanıp kaçmaya-sın… Islansan da çevren göl
de olsa kaçma… Dür ve bekle… Çünkü o; dilediği zaman
:

- "Kimi arzu ediyorsa onu zatına seçer…" (-12/13)

Şunu da akhnda
fut ki seçmeden evvel dener. Başarı kazandığın takdirde ilahî kudret
bir bulut şeklinde seni

apiar; ötelere… çok ötelere… ötelerin de otesine
çeker götürür…

Düşün bir kere içinde bulunduğun alemin güzelliğim… ilkbahar… Feyiz
bulutları… Ve nihayet fazilet yağmuru… Bunların hepsi senin özünde olmakta
ve senin için olmaktadır… Nerede cereyan ediyor bu işler biliyor
musun?…

- Kalbinde…

Dersek hiç şaşma… Çünkü sen yalnız kalbinden ibaret sin…
Sakın kalb denince maddi hayatın dcvamına sebep olan sinendeki o
et parçasını hemen aklına getirme… Bizim anlatmak istediğimiz kalb bir
başka kaibdir… Yeri gelince onu da uzun uzun anlatacağız… Asıl
bizim anlattığımız kalb sana:

- însan…

Dedirten kaibdir… Ve sana:

- Adem…

Dedirten kaibdir…-
"Biz ona katnnızdan ilim öğrettik…" (18/65)

Artık haller halim buldun… Ağaçların
yeşillenmeye ve dal budak salmaya başlar… Bunların vereceği yemiş sadece
içinde kalmaz… Çünkü sen cimri olamazsın… Sen o kimselerdensin ki;
onlar hakkında Allah-ü Taala’nın:

- ‘"Muhakkak Allah’ın rahmeti dış aleme muhsinlerden
gelir…" (7/56)

Ayetiyle anlattığı muhsinler şafuldasın…

Bu halleri yaşadıktan sonra kendini bir
sır aleminde bil… Oranın uçsuz bucaksız vadileri ve akar ırmakları
var… Vuslat pınarları orada çok tatlı akar… Bu alemde olduğun
için nasıl olsa her zaman içerim diye bir düşünceye kapılma…
Çünkü oradan:

- "Öyle bir göze ki… Yakınlığı kazananlar yani MUKARREBUN
olanlar içer…" (83/28).

Başkalan içemez… Sen de içmek di-liyorsan MUKARREI3UN zümresinden
olmaya bak…

Anlatılan halleri elde etmek için; biraz gözyaşı akıtmak icab
eder… Yalvarmak yakarmak gerekir… Hatalar için istiğfar etmek ise baş
şarttır; bilmek gerekir… Bunlar birer ilahî hibedir… O hibeye ehil
olmak için gözyaşlarıyla sineyi pak etmekten gayri çare yoktur…

Sakın yaptığın
ibadetine falan da güvenme… Çünkü bu:

- "Allah’ın fazlıdır; dilediğine ihsan
eyler…" (5/54)

- Ben hak kazandım; verilmemesi zulümdür.

Gibi yersiz bir laf
etmeye kalkanlar hava alır. Hele bu aleme kadar gelenler… böyle
bir şeyi düşündüler mi derhal kapı dışarı edilirler… Allah saklasın…

Allah’ın
o fazlına erenlere müjdeler olsun… Mübarek olsun halleri… Çünkü on
l ara:

- "Korkmayınız… Artık mahzun da olmayınız… Size müjdeler olsun…
işte size vaad olunduğunuz cennet…" (41/30) Duyurulan ilahî bir fermandır…
Artık geçmiş geçip gitti. Gelecek şimdiki hallerinden daha iyi olacak…
Niçin daha iyi olmasın ki:

- "Allah onlardan razı; onlar da
Allah’tan razı ve memnun…" (5/119)

Beraetini aldıktan sonra… peşinden

şu emir:

- "Yiyiniz
içiniz… Hem de rahat… rahat… Bunlar amellerinize karşı mükafattır…" (52/19)

Bu
nimetler daha bu alemde iken kazanılır… Allah’a yalvaralım; bize de
nasib eylesin…

Allahım bize de nasib eyle. Amin…